ILO 152 in het kort: veilig werken met hijsmiddelen in havens

De Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) is een agentschap van de Verenigde Naties dat wereldwijde arbeidsnormen vaststelt. ILO-verdrag nr. 152, officieel het Verdrag betreffende de arbeidsveiligheid en gezondheid in havenarbeid (1979), legt internationale veiligheidseisen vast voor havenarbeid. Het verdrag richt zich vooral op hijs- en hefinrichtingen en los materieel, zoals sluitingen, stroppen, haken en ander los hijsmaterieel in havens. Inmiddels hebben 27 landen het verdrag geratificeerd. Werk je in een of meer van die landen, dan is het verdrag belangrijk voor jou.

Deze korte gids vat de belangrijkste eisen samen en laat zien hoe Onix Work je helpt om alles te documenteren, bij te houden en aan de eisen te voldoen.

Voor wie geldt ILO 152?

Havenbedrijven en stuwadoors, scheepseigenaren die scheepskranen gebruiken, en service- en keuringsbedrijven die in havens met los hijsmaterieel werken.

• Tuigplan: Een plattegrond van de opstelling van hijs- en hefinrichtingen in een fysieke ruimte.
• Maximale werkbelasting (SWL): De maximale last die het hijsmaterieel veilig kan heffen.
• Grondige inspectie: Een gedetailleerd onderzoek door een deskundig persoon om te bepalen of de hijs- of hefinrichting of het losse materieel veilig is om te gebruiken.

Landen die ILO 152 hebben geratificeerd

• Brazilië
• Cuba
• Cyprus
• Denemarken
• Duitsland
• Ecuador
• Egypte
• Finland
• Frankrijk
• Guinee
• Irak
• Italië
• Jamaica
• Libanon
• Mexico
• Moldavië
• Montenegro
• Nederland
• Noorwegen
• Peru
• Republiek Congo
• Rusland
• Seychellen
• Spanje
• Tanzania
• Turkije
• Zweden

Moet je ILO 152 naleven als je land het verdrag niet heeft geratificeerd?

Wettelijk niet, maar het is wel verstandig. Het verdrag sluit vaak aan bij de lokale havenregels en beperkt risico’s.

Wat ILO 152 eist voor de keuring en certificering van hijsmiddelen

ILO 152 stelt gedetailleerde veiligheidsverplichtingen vast voor al het losse hijsmaterieel dat bij havenarbeid wordt gebruikt. Daaronder vallen:

• Grondig testen vóór eerste gebruik (Artikel 22): Elk hijs- of hefmiddel en elk stuk los materiaal moeten vóór het eerste gebruik door een bevoegde persoon worden getest en opnieuw na elke substantiële wijziging of reparatie die de veiligheid kan beïnvloeden.

• Periodieke inspecties en hertesten (Artikel 22 & 23): Hijs- en hefmiddelen die deel uitmaken van de uitrusting van een schip moeten minstens elke vijf jaar opnieuw worden getest. Alle andere hijs- en hefmiddelen en los materiaal moeten minstens eens per 12 maanden grondig worden onderzocht en gecertificeerd door een bevoegde persoon.

• Regelmatige inspecties tijdens gebruik (Artikel 24): Los materieel moet regelmatig vóór gebruik worden geïnspecteerd door een verantwoordelijke persoon. Bij vooraf afgestropte ladingen moeten de inspecties zo vaak plaatsvinden als redelijkerwijs mogelijk is.

• Markering en identificatie (in artikelen 22–25): Elk item moet duidelijk zijn gemarkeerd met een unieke ID (bijv. serienummer, label) om traceerbaarheid tussen het item en zijn certificering te waarborgen.

• Geldige certificaten (Artikel 22 & 23): Na elke test of inspectie moet het materieel worden gecertificeerd, als het door de procedure is gekomen. Certificaten moeten details bevatten zoals SWL, de identiteit van de inspecteur, de testdatum en de resultaten.

• Registratie (Artikel 25): Van alle hijs- en hefinrichtingen en al het losse materieel moet een volledig register worden bijgehouden, met de SWL, de data van testen en inspecties en de bijbehorende certificaten. Let op: dagelijkse inspecties en inspecties vóór gebruik hoef je alleen vast te leggen als er een gebrek wordt gevonden.

• Tuigplannen (Artikel 28): Voor laadbomen en laadboomkranen moet een tuigplan beschikbaar zijn met de posities van de tuidraden, de krachten, de identificatiemarkeringen en de werkbereiken.

Los materiaal zonder juiste inspectiegegevens of geldige certificering mag onder geen enkele omstandigheid worden gebruikt.

Hoe vaak moet je hijsmiddelen keuren?

Vóór het eerste gebruik; een jaarlijkse grondige inspectie van los materieel; hijs- en hefmiddelen aan boord moeten ten minste om de vijf jaar opnieuw worden getest; regelmatige inspecties vóór gebruik.

Digitale alternatieven voor ILO-formulieren 1 t/m 4

Bij ILO-verdrag 152 horen gestandaardiseerde modelformulieren voor het vastleggen van inspecties en tests:

• Formulier 1: Certificaat voor hijs- en hefinstallaties
• Formulier 2: Certificaat voor los materieel
• Formulier 3: Certificaat voor staalkabels
• Formulier 4: Register van hijs- en hefinstallaties en losmaterieel
  
  

Kunnen digitale systemen de ILO-formulieren vervangen?

Ja, als ze dezelfde gegevens vastleggen en op verzoek kunnen worden gedeeld of geëxporteerd (Formulieren 1–4).

Met Onix Work hoef je geen papieren formulieren meer in te vullen. In plaats daarvan wordt alle vereiste informatie digitaal opgeslagen en kan deze worden geëxporteerd of gedeeld in formaten die voldoen aan de wettelijke vereisten. Of jouw auditor nu vraagt om een equivalent van formulier 2 of een volledig uitrustingsregister (formulier 4), je bent er klaar voor.

• Bijhouden wanneer inspecties nodig zijn.
• Certificaten overzichtelijk bewaren.
• Op locatie eenvoudig kunnen aantonen dat je aan de eisen voldoet.

Met handmatige systemen is dat lastig: papieren raken kwijt, certificaten verlopen en audits zorgen voor stress.

Zo helpt Onix Work

Met Onix Work digitaliseer je alles:

• Bewaar certificaten digitaal en koppel ze aan elk item.
• Houd inspectiedata bij en ontvang meldingen voordat ze verlopen.
• Voorzie materieel van een QR-code of RFID-tag, zodat gegevens direct beschikbaar zijn.
• Deel documentatie binnen enkele seconden met inspecteurs of klanten.
• Wees altijd klaar voor een audit, vanaf elk apparaat.
  
  

Of je nu havenbedrijf, servicebedrijf of eigenaar van materieel bent: met Onix Work voldoe je met vertrouwen aan ILO 152.

Wat betekent ILO 152 voor jou?